Interview

​​​​​​​“De eerste consolidatie die werd opgesteld in 1989 was ronduit catastrofaal”

Stille kracht

in de schaduw

Christophe Convent (67), secretaris-­generaal van de groep, neemt na bijna veertig jaar afscheid van de onderneming. Frits Campagne, voormalig CEO van DPG Media Nederland, spreekt met hem.

Christophe, wat doet een secretaris-generaal?

“Dat verschilt van bedrijf tot bedrijf. Ikzelf hield me ver weg van operationele zaken, en hield me vooral bezig met niet-recurrente aangelegenheden. Zoals overnames natuurlijk, maar evenzeer de structuur van de groep op zowel financieel als fiscaal vlak, en het overzicht van de juridische issues, van contracten tot geschillen.”


Hoe zijn Christian en jij samen begonnen?

“Ik ben mijn carrière begonnen bij een Amerikaanse zakenbank, in Brussel en Londen, en was daar vaak betrokken bij de herfinanciering van ondernemingen in moeilijkheden. In 1987 kwam mijn schoonvader, de vader van Christian dus, mij om advies vragen, want de bedrijven waren er niet goed aan toe. Van het een kwam het ander. In september ’87 ben ik eraan begonnen. Christian zat toen nog in de USA voor zijn MBA aan de Duke University, en vervoegde ons het jaar daarop.”


Wat heeft de onderneming gered, begin jaren negentig?

“Het was toen geen onderneming maar een lappendeken aan bedrijven, zonder enige structuur. Een management rapportering was niet voorhanden, laat staan een consolidatie van de jaarcijfers. De eerste consolidatie die werd opgesteld in 1989 was ronduit catastrofaal: dieprode cijfers en veel meer schulden dan eigen vermogen.


We hebben bijzonder hard moeten saneren en de focus is helemaal gelegd op de twee hoofdtitels: Het Laatste Nieuws en Dag Allemaal. In 1991 schreven we al met zwarte inkt, wat ons heeft toegelaten het jaar daarop de aandeelhoudersstructuur van de groep grondig te hertekenen. Toen is De Persgroep ontstaan, als holdingvennootschap boven de uitgeverijen.


Stilaan mochten we aan overnames beginnen te denken. Na enkele ontgoochelingen, Het Volk en de Gazet van Antwerpen om ze niet te vernoemen, slaagden we er in 1998 in onze deelneming in VTM te vergroten naar 50 procent, in joint venture met Roularta. Dat was een eerste, grote stap in de verdere uitbouw van de groep.”


Hoe gingen overnames in hun werk? Werd er een lijstje gemaakt of dienden die zich vanzelf aan?

“In de meeste gevallen dienden die opportuniteiten zich vanzelf aan, het waren dan ook keer op keer bedrijven in moeilijkheden. We gingen daarbij zeer systematisch te werk, en lieten ons steeds bijstaan door externe professionals om de risico’s zo goed mogelijk in kaart te brengen. Piet Vroman stond in voor het due diligence-werk, de onderhandelingen waren meestal mijn verantwoordelijkheid, en eenmaal de overname rond was stond Christian met zijn ploeg klaar om de integratie in onze groep zo snel mogelijk uit te voeren. Executiedrang, dat zul je vast wel herkennen!”


Welke rol speelde de passie voor de media zelf, en hoe combineerde dat met het zakelijke?

“Passie voor de media was en blijft de drijfveer van ons bedrijf. Ere wie ere toekomt: Christian straalt in alles die passie uit. En wat zo uitzonderlijk is, hij weet dat te combineren met een bijzondere kwaliteit als ondernemer. Waarbij hij steeds op zoek is naar de beste talenten om zich te omringen, en dit in alle onderdelen van ons bedrijf.”

​​​​​​​“Een volgende grote stap kan niet anders dan in een ander taalgebied plaatsvinden”

Waarom ging De Persgroep naar Nederland en hoe komt het dat er zo’n enorm vervolg kwam?

“We zijn in het najaar 2002 in Amsterdam begonnen omdat de mogelijkheid met Het Parool zich daar toevallig voordeed. Heel groot was die stadskrant niet, maar het heeft ons wel toegelaten veel te leren over de media­markt in Nederland. En laten we wel wezen: ver is het niet, de taal is nagenoeg dezelfde, en het is er aangenaam ondernemen, al was het maar omdat de omvang van die markt bijna driemaal zo groot is als de Vlaamse.


Met die eerste overname hebben we ook in Nederland onze reputatie als mediabedrijf gevestigd. In 2005 volgde Radio Noordzee, dat al snel Qmusic werd, en in 2009 PCM, de uitgeverij van het AD, de Volkskrant, Trouw en toen nog NRC Handelsblad. Dat bedrijf was op een weinig na bankroet. We hebben de controle verworven door een grote kapitaalverhoging te doen om een faillissement te voorkomen. Eigenlijk was dit best een gewaagde transactie, maar het heeft ons in Nederland echt op de kaart gezet: eensklaps werden we marktleider in de krantenmarkt.”


Op welke transacties ben je het meest trots?

“Ik kijk nog altijd met heel veel plezier terug naar die van Het Parool. Niet alleen omdat het de eerste in het buitenland was, maar ook omdat we er zulke fijne mensen hebben
leren kennen die bepalend zijn geweest voor onze
verdere groei daar. Nietwaar, Frits?


Maar PCM, daar ben ik bijzonder trots op omdat het zo’n complexe transactie was, zowel juridisch als financieel. De sanering van PCM heeft bloed, zweet en tranen gekost, maar het is wel de basis geworden van het succes van DPG Media in Nederland.”


Zijn er ook transacties waarvan je spijt hebt?

“Neen, spijt van een overname heb ik niet, gelukkig maar, maar er is er wel een die ik anders zou aanpakken. Bij VNU Media hebben we onszelf uitgenodigd, om niet te zeggen opgedrongen. Achteraf bekeken was dat niet mijn beste ervaring en zoiets acht ik niet voor herhaling vatbaar.”


Zijn er wellicht ook grote kansen gemist?

“Ik zie er maar één, en dat is verrassend genoeg
RTL Nederland. In 2021 is die transactie op pijnlijke wijze – voor ons dan toch – mislukt, maar eind 2023 hebben we dat weten recht te zetten door de onderhandelingen volledig anders aan te pakken. Al heeft het dan nog anderhalf jaar gekost om groen licht van de mededingingsautoriteit te verkrijgen.”


RTL Nederland was de laatste overname en ook de grootste. Is de cirkel nu rond? Of is er een volgende grote stap voor het bedrijf?

“Dat klopt, RTL is veruit de grootste transactie die DPG Media ooit heeft gedaan. Maar het is dan ook een zeer winstgevende onderneming, met prachtige merken en heel veel menselijk talent in huis. Nu we ook in Nederland op audiovisueel vlak actief zijn, lijkt de cirkel inderdaad rond, in de Nederlandstalige markten weliswaar. Een volgende grote stap voor DPG Media kan niet anders dan in een ander taalgebied plaatsvinden.”


Is DPG Media volgens jou een typisch familiebedrijf? Denk je dat het bedrijf ooit verkocht zal worden?

“DPG Media mag dan wel een besloten aandeelhouderschap kennen, het is allesbehalve een typisch familiebedrijf. Christian, Piet en ik hebben er steeds voor willen zorgen dat de groep wordt geleid alsof het een beursgenoteerd bedrijf is. Dat is ook de reden waarom wij al 25 jaar lang een jaarverslag uitbrengen.


In 2000 hebben we even overwogen om het bedrijf naar de beurs te brengen, maar met de dotcomcrisis is dat toen niet doorgegaan. En maar goed ook, want de financiële markten zouden niet hebben begrepen waarom wij telkens maar verlieslatende uitgeverijen bleven opkopen.


Een verkoop van DPG Media acht ik zeer onwaarschijnlijk, daarvoor is de band met het bedrijf en de mediamerken veel te hecht.”